Wyszukaj w serwisie

Data dodania: 2016-04-26 13:21:35 Wersja do druku

Mało znana Witamina C

Autor: fireadmin

Dlaczego witamina C jest mało znana choć generalnie każdy 'wie' co to jest witamina C? Jakby spytać przeciętnego Kowalskiego – co to jest witamina C? – odpowiedź najprawdopodobniej brzmiałaby, że jest to witamina, która wspiera nasz układ odpornościowy i trzeba ją zażywać podczas przeziębiania lub w okresie jesienno-zimowym. Jest to prawda, witamina C wspiera nasz układ odpornościowy ale tak naprawdę jest to kropla w morzu niesamowituch funkcji, jakie wykonuje w naszym organizmie.

 

Zacznijmy jednak od początku. Odkrywcą witaminy C jest Albert Szent-Györgyi, który w 1933 roku wyizolował z papryki tę substancję, opisał jej strukturę chemiczną i nazwał kwasem askorbinowym. Za to odkrycie w 1937 przyznano mu Nagrodę Nobla. Od tamtego czasu witamina C stała się jedną z najbardziej popularnych witamin a jej obszerny zakres właściwości był badany przez wielu naukowców. Dlatego dzisiaj możemy korzystać z tej obszernej wiedzy.

Witamina C i jej właściwości ochronne

Witamina C wspiera nasz organizm w walce z wolnymi rodnikami. Jest silnym przeciwutleniaczem, który chroni komórki przed stresem oksydacyjnym. Szczególnie ważne jest to dla ludzi palących papierosy, narażonych na stres, przyjmujących leki, seniorów, ale także w przypadku spożywania wysoko przetworzonej żywności. Jako, że witamina C nie jest magazynowana w naszym organizmie należy dostarczać ją codziennie z pożywieniem lub w postaci suplementów diety. Najwięcej witaminy C znajdziemy w dzikiej róży, rokitniku, czarnej porzeczce, w natce pietruszki czy czerwonej papryce. Niestety obróbka termiczna niszczy witaminę C dlatego najlepiej spożywać warzywa i owoce w postaci surowej. Do zmniejszenia zawartości witaminy C również przyczynia się suszenie produktu oraz sterylizacja. Jeżeli musimy ugotować warzywa to należy je wrzucać od razu na wrzątek i gotować jak najkrócej, wtedy straty witaminy powinny być mniejsze. Ziemniaki najlepiej gotować w mundurkach.


Witamina C wspomaga również nasz układ odpornościowy gdyż znajduje się m.in. w neurofilach, fagocytach i limfocytach, które walczą z wieloma patogenami. Aby miały 'narzędzia' do walki muszą być nasycone witaminą C. W przypadku infekcji wirusowej, bakteryjnej, ukąszenia osy, poziom witaminy C może bardzo szybko spaść do zera. Warto wtedy znacznie zwiększyć dawkę przyjmowanej codziennie witaminy C i np. co 2 godziny podawać kolejne dawki.

Amerykański Narodowy Instytut Onkologiczny przeprowadził badania z których wynikało, że dzienna dawka 5 gramów witaminy C zwiększyła produkcje limfocytów. Witamina C wspiera także funkcjonowanie gruczołów nadnerczy i stymuluje produkcje interferonu, który ma bardzo mocne działanie przeciwwirusowe. Wzmacnia także działanie przeciwgrzybiczne białych krwinek. Natomiast niedobór witaminy C powoduje spadek liczby limfocytów T, które są podstawą układu odpornościowego.


Witamina C a oczyszczanie organizmu

Mało prawdopodobne jest przedawkowanie witaminy C. W przypadku spożywania jej w nadmiernej ilości, organizm wydala ją z moczem i potem. Zbyt duża dobowa dawka witaminy C może się charakteryzować dolegliwościami żołądkowo-jelitowymi takimi jak biegunka czy bóle brzucha. Wtedy należy zmniejszyć dawkę przyjmowanej witaminy C. Co ciekawe, nadmiar witaminy C przyczynia się do oczyszczania naszego organizmu z metali ciężkich takich jak ołów, rtęć czy cadm. Trzeba wtedy również zadbać o wysoki poziom magnezu.
W przypadku zażywania suplementów z witaminą C najlepiej zaopatrzyć się albo w czysty kwas askorbinowy albo w wysoką dawkę w jednej tabletce (np. 1000mg) tak, by było jak najmniej substancji dodatkowych typu wypełniacze, stabilizatory czy barwniki.

 

 

Witamina C a układ krwionośny
Choroby serca i układu krwionośnego są jednymi z najczęściej występujących we współczesnych czasach. Okazuje się, że przyczyną tych schorzeń może być niedobór witaminy C w codziennej diecie. Doktor James Enstrom wraz ze współpracownikami z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles prowadzili przez 10 lat badania odnośnie spożywania większej ilości witaminy C w diecie i jej wpływu na powstawanie zawałów serca. U przeciętnego Amerykanina spożycie witaminy C wynosi 50mg, natomiast grupa kontrolna spożywała dodatkową dawkę w wysokości 300mg witaminy C dziennie. Obserwacje pozwoliły na wyciągnięcie wniosków, iż ryzyko zawału serca obniżyło się o 50% u mężczyzn i 40% u kobiet.
Badania odnośnie witaminy C prowadził również kanadyjski lekarz G.C. Willis, który obserwował złogi miażdżycowe w arteriach kończyn dolnych. W grupie kontrolnej, która otrzymywała dodatek witaminy C w postaci 1,5 grama dziennie, po 10 miesiącach złogi miażdżycowe znacznie się zmniejszyły w 30% przypadków.
Witamina C przyczynia się do zapobiegania chorobie sercowo-naczyniowej na wiele sposobów. Oprócz tego, że jest silnym przeciwutleniaczem to dodatkowo wzmaga produkcje kolagenu i elastyny. Kolagen tworzy tkankę łączną w naszym organizmie oraz jest budulcem ścian naczyń krwionośnych, dzięki temu są one elastyczne i trwałe. W przypadku anormalnego kolagenu, włókna włosowate nie mogą się tworzyć, dochodzi wtedy do mikrouszkodzeń naczyń krwionośnych.
Witamina C ma także zastosowanie w leczeniu nadciśnienia, gdyż spożywanie jej dodatkowych ilości pozwana na obniżenie ciśnienia tętniczego.

 

Leczenie witaminą C

Terapeutycznymi właściwościami witaminy C zainteresowany był już Linus Pauling, natomiast pionierem w zastosowaniu dużych dawek witaminy C w celach leczniczych był Frederick Klenner, amerykański lekarz praktykujący w Północnej Karolinie. Opisał on wiele przypadków wyleczenia chorób takich jak polio (choroba Heinego-Medina), wirusowe zapalenie płuc, tężec, wirusowe zapalenie wątroby, zapalenie trzustki, udar słoneczny i inne poważne choroby poprzez wlewy dożylne z askorbinianu sodu (witamina C buforowana sodem). Trzeba podkreślić, że stosował on bardzo duże dawki witaminy C od 500 – 1000mg na każdy kilogram wagi ciała w zależności od schorzenia.
Również w leczeniu nowotworów witamina C odnosi swoje sukcesy. Co ciekawe, stosowana jest bardzo duża dawka po to, by witamina C z przeciwutleniacza zrobiła się utleniaczem. Doktorzy Neil Riordan i Hugh Riordan, którzy również podawali witaminę C dożylnie zauważyli, że niszczy ona wybiórczo tylko komórki nowotworowe. W wysokich dawkach 'przykleja się' do komórek nowotworowych i powodując stres oksydacyjny zabija komórkę nowotworową. Aby do tego doszło poziom witaminy C we krwi musi wynosić od 200 do 500 mg/dl (standardowy poziom witaminy C we krwi wynosi ok. 1,5 mg/dl).

Sprawdź suplementy z witaminą C


Źródła witaminy C

  • dzika róża - ok. 3000mg / 100g
  • rokitnik - ok. 200mg / 100g
  • czarna porzeczka - ok. 180mg / 100g
  • natka pietruszki - ok. 178mg / 100g
  • czerwona papryka - ok. 145mg / 100g
  • brukselka – ok. 94mg / 100g
  • zielona papryka – ok. 91mg / 100g
  • kalafior i szpinak – ok. 70mg / 100g
  • truskawki – ok. 68mg / 100g
  • kiwi – ok. 60mg / 100g
  • cytryna i pomarańcze – ok. 50mg / 100g
  • czerwona porzeczka – ok. 45mg / 100g
  • kapusta czerwona i biała – ok. 45mg / 100g
  • pomidory – ok. 23mg / 100g

 

Przykładowe dawki spożywania witaminy C:

  • osoby zdrowe: od 1 do 5 gram dziennie (w zależności czy wystąpią dolegliwości żołądkowe)*
  • osoby prowadzące stresujący tryb życia, palące papierosy, pijące alkohol, o wzmożonym wysiłku fizycznym: od 5 gram do 10 gram dziennie (również indywidualnie w zależności od dolegliwości żołądkowych)*
  • osoby przeziębione lub chore przewlekle (nadciśnienie, choroby serca, choroby o podłożu wirusowym, itp.), seniorzy: powyżej 10 gram dziennie.*

*Są to przykładowe dawki witaminy C, każdą z dawek powinien ustalać lekarz indywidualnie z każdym pacjentem.

Czytano 1222 razy